Hoe schijnbaar alles is

 





 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Af naar plasticvarenvalleien, wuivend in het grote ventilatorenwoud.
Aan onze voeten: kikkers aan nylondraad, dabbend in hun slijkspoor.
Om ons hoofd: magnetisch veld van nepooievaars. Wiskundig volmaakt
maar o zo houterig. Wat een opgezet spel tussen hoogspanningslijnen.

Nadering, schep klaarheid. Haal het gaas op. Ontmist de scène.

Bomen van herfstblad, vet uw huid met heimwee al maar in.
Namaaklijsters, timmert zo fisher price als wat op uw aambeeld.
Bonzai, boomschors, argexkorrels, van die gifgroene gietertjes,
vermenigvuldigt u als warme broodjes in de voordeelhoek.

Nog een heuvel te gaan.

Muskieten zingen zich naaldscherp het geweten in.
In poelen tapdansen de drekkevers tot op het vel. Fonteinen spuiten
hun kleverigheid op visite van adembenemende aard. Het lied schroeit
de woestijnkeel der kasseilegger. O ma, waar schuimt de Stella Artois?

Coiffeuses, caissières, couturières, spawaterjuffertjes branden aan wierookstokken hun handen. Haarstrikken, nagellak, deo's wimpelen
mij af. Mp3-spelers meppen hun opwinding het binnenoor in.
Hier verheft men ons en passant tot de modderstand.

Wat wisten wij van koortsrivieren, codeïne, week van de slaap?

Een hagelslagregen tranquillizers klettert in haar tulpentuin.
Roedels hoesten breken los. Het kraakpand van de longen
trilt tot in de kleinste haarvaatjes. In de praatbarak smeult het.
Nog lang na de feiten hangt de taal in de touwen.

Tunnels graven zich blind, wegen verschalen, bruggen vermijden

hun oevers. Alles nadar? Nooit eenzaam?
Hoe schijnbaar alles is. Kasseien tikken
de argeloze voorbijganger op de kop.
Traangasmaatschappijen hekelen het hart.

Grossierders in rouw zweren bij de vrije markt.
De sneeuwjacht spijkert gezichten tegen
raamdames. De milkakoe doet nog één keer
van doebidoe doebidoe. En dan ijlings weg.

Achter de coulissen valt het stil.

In de latrines pissen de techniekers
zich opgelucht in de handen.
Het theater keert naar zijn publiek
de rug.

Eurydice, Peter Theunynck

0-0-0

 
naar boven